Μερικές φορές διαβάζεις κάτι που σε κάνει να σταματάς κάθε σου σκέψη...
και τότε θέλεις να το μοιραστείς με όλους αυτούς για τους οποίους ενδιαφέρεσαι.
Σε παρακαλώ διάβασε αυτό και μοιράσου το με τους ανθρώπους που αγαπάς...
Υπήρχε ένα τυφλό κορίτσι που μισούσε τον εαυτό του
ακριβώς επειδή ήταν τυφλή. Μισούσε τους πάντες, εκτός απ' τον αγαπημένο της φίλο. Αυτός ήταν πάντα εκεί για εκείνη.
Είχε πει οτι αν ποτέ μπορούσε να δει τον κόσμο, θα
παντρευόταν το φίλο της.
Μια μέρα, κάποιος της χάρισε ένα ζευγάρι μάτια και τότε εκείνη μπορούσε
να δει τα πάντα, μαζί και το αγόρι της. Ο φίλος της τότε τη ρώτησε:
«Τώρα που μπορείς να δεις τον κόσμο, θα με παντρευτείς?»
Το κορίτσι σοκαρίστηκε όταν είδε οτι και ο φίλος της ήταν
τυφλός και αρνήθηκε να τον παντρευτεί.
Ο φίλος της έφυγε μακρυά δακρυσμένος και
αργότερα της έγραψε ένα γράμμα λέγοντάς της:
«ΜΟΝΟ ΠΡΟΣΕΧΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ ΣΕ ΠΑΡΑΚΑΛΩ..»
Μόνο λίγοι θυμούνται πως ήταν η ζωή τους πριν και ποιος ήταν πάντα εκεί
για αυτούς στις πιο δύσκολες καταστάσεις..
Δέν
είναι δικά μου τα λόγια.Είναι λόγια γραμμένα σε ένα χαρτί από έναν
άνθρωπο που πέρασε στην απέναντι όχθη.Τα έγραψε για να δώσει σύμβολα
ζωής την ώρα που η δική του έφτανε στο τέλος της.<<Το κλείσιμο της
πόρτας πίσω μου ακούστηκε σαν πυροβολισμός στα αυτιά μου.Με πρόσωπο
κάτωχρο περπατούσα.Αυτές οι ώρες είναι μόνο δικές μου.Πήρα την
γνωμάτευση .Διάβασα την σκληρή αλήθεια πρώτα στα μάτια του και μετά την
άκουσα απο τα χείλια του.Η φωνή του έπεσε σαν πέτρα και με κατρακύλησε
στην άβυσσο.Δέν υπήρχαν λόγια παρηγοριάς.Ένιωσα να καταρρέω καθώς η ζωή
μου γινόταν συντρίμμια.Ξεπρόβαλε όλη μου η ζωή μπροστά μου.Είχα την
ανάγκη να μείνω μόνος.Να προλάβω τον χρόνο,που έγινε σημαντικός για
μένα.Δέν υπήρχε αύριο για μένα.Πώς να το πω?Ήξερα ότι για σένα το
χτύπημα θα ήταν πιο σκληρό απο ότι για τους άλλους.Έπρεπε να σε
προστατέψω όπως έκανα πάντα όταν είσουν παιδί,αλλά δεν γίνεται.Θά
πονέσεις,θα προσπαθήσεις να γίνεις ηθοποιός για μένα,αλλά η αλήθεια
γιαυτό που έρχεται είναι σκληρή.Θα σου αφήσω κάποιες λέξεις γραμμένες
και κάντες δύναμη για το υπόλοιπο της ζωής σου.Εγώ δεν θα υπάρχω να
κλείσω τις ρωγμές απο τα σημάδια σου.Μήν γίνεις πλάσμα αφημένο σαν
εκείνα που είναι προορισμένα για τα λίγα.Να μάθεις να κρύβεις τα σημάδια
σου γιατί μόνο εσύ θα έχεις την δύναμη να τα γιατρέψεις.Να δέχεσαι τα
προφητικά σημάδια που γίνονται πηγή αγγελιών στα ονειρά σου.Μήν
μήνεις εύθραυστη,γυμνή και ανοχύρωτη στο ψέμα.Κάνε την αλήθεια την αλλη
όψη του εαυτού σου,όσο σκληρή και αν είναι και αν πονάει.Μάθε να
βλέπεις με τα μάτια της ψυχής σου.Γίνε τυφλή σε όσους σε προδώσουν.
Γύρνα την πλάτη και προχώρα.Μήν ξεχάσεις ποτέ ότι ο θάνατος είναι
πάντα επάνω σου και η ζωή είναι εφήμερη.Εγώ φεύγω γυμνός και μόνος όπως
ήρθα>>.Μια μέρα Μαρτίου,δεν έχει σημασία η ημερομηνία,ξεκίνησες το
ταξίδι για την απέναντι όχθη,με μόνη κατάθεση εκεί που πήγες τα λόγια
αυτά που έγραψες .
'Aργησα
να έρθω,αλλά πάντα είσαι εκεί και με περιμένεις.Θεατής της
ζωής,μοναχικός,με πρόσωπο που το βαθαίνουν οι ρυτίδες.Μόνο τα μάτια σου
δεν γέρασαν ποτέ.Γαλανά και λαμπερά έμειναν πάντα νεανικά και
ονειροπόλα.Μέσα σε αυτά τα γαλανά μάτια,έκλεινες όλα σου τα
αισθήματα.Οι ιστορίες σου αστείρευτη δύναμη ζωντάνιας και
κουράγιου.Γνώστης των μοναχικών δρόμων της καρδιάς,έβλεπες μέσα από τον
πόνο,την ερημιά,την παραίτηση.Μέσα στα χρόνια της μοναξιάς σου,βρήκες
τρόπους να προστατεύεις την καρδιά σου.Κανείς,μου έλεγες δεν μπορεί να
σε κάνει να νοιώσεις ενοχές.Μπορεί να προσπαθήσει,αλλά μόνο εμείς
είμαστε υπεύθυνοι για τα συναισθήματα μας.Κανείς δεν ξεφεύγει απο το
παρελθόν του.Βρίσκεται πάντα πίσω μας σαν σκιά και ορίζει τα βήματά
μας.Η δική του αγάπη,όμορφη,άγρια,αδάμαστη και άστατη.Η θάλασσα.Την
κοίταζε και μονολογούσε:Η πλανεύτρα ήξερε οτι δεν μπορούσαν να
συνεχίσουν την σχέση τους απο εκεί που την άφησαν χρόνια πρίν,γιατί ειχε
πια γεράσει.Η αδυναμία ήταν μια λέξη που δεν υπήρχε στο λεξιλόγιό
του.Φεύγοντας πήρα μαζί μου τα λόγια σου.Σε ποιά εγκατάλειψη
αφέθηκες?Ποιά αντίστροφη μέτρηση ακολουθούν τα βήματά σου?Η ζωή έχει
εκπλήξεις και η τύχη πολλά γυρίσματα.
