Ο ΜΑΓΟΣ ΑΝΑΦΛΕΓΕΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟΝ ΤΟΥ

Παρασκευή, 10 Μαΐου 2013

ΑΓΓΕΛΟ ΣΟΥ ΚΑΤΕΒΑΣΑ

Κυριακή, 16 Ιανουαρίου 2011

ΑΓΓΕΛΟ ΣΟΥ ΚΑΤΕΒΑΣΑ

Άγγελο σου κατέβασα
πάντα να σε φυλάει
στο προσκεφάλι σου κρυφά
να σε γλυκοκοιτάει


Τη μέρα να ακολουθεί
κρυφά τα βήματά σου
και να προσέχει μάτια μου
που δίνεις τα φιλιά σου

Πολύ τον παρακάλεσα
να με μεταμορφώσει
σε άγγελο μία βραδιά
φτερά για να μου δώσει

Να' ρθω κρυφά να σε κοιτώ
ν' ανοίξεις τα φτερά σου
και μ' ένα πέταγμα απαλό
να μπω στην αγκαλιά σου

Αναρτήθηκε από Βαγγέλης Βουτσίνος στις 2:50 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:

Φως της Ζωης μου..

Τρίτη, 5 Μαρτίου 2013

Φως της Ζωης μου..

καλη μου φιλη  ηρθες..
σε μια στιγμη εξαρσης και μου μεταγγισες τη ζωη μου εκει τοτε..
εσυ μυστηριο κοριτσι μου..
ελα για λιγο να σου εκμυστηρευτω πισω απο τον καμβα των ιδιων ποθων μας το ποσο σε θελω να μου γραψεις παλι..
ηρθες σαν ζεστη ηλιακτιδα και μυστικα μου ανοιξες που ειχα αξεκλειδωτα ακομη..
ηρθες για μια στιγμη θυμαμαι για να μου ανακαλυψεις τη γλυκα της ζωης εκει εξω και σαν δωρο μου εδωσες την αναμνηση σου..
πεσμου που ταξιδευεις τωρα που γυρνας θελω για αλλη μια μονο φορα να ερθεις..
να σε ευχαριστησω για την χαρα της ζωης που μου εδωσες και μου εμαθες να ζω..
ελα παλι να μου διαλυσεις τους φοβους μου που με την φυγη σου εμεινα μονος  μου παλι..
γυρισε ελα παλι και θα αναβαλω ολα οσα εχω να γραψω στο καμβα  του χρονου που ξεφτιζει τωρα απο την πικρα..
και θα δω το οραμα της ελπιδας στην καινουργια μου ζωη..
Ε!

Αναρτήθηκε από ΝΥΧΤΟΛΟΥΛΟΥΔΟ στις 6:11 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:

Σε Σκεφτομαι...

Σε Σκεφτομαι...

Καλη μου φιλη..
αναμεσα στις στοιβες των τετραδιων μου και σε ολα τα χαρτια μου..
αναζητω τη χαμενη ταυτοτητα σου..
αντικρυ μου θαμπωσε και ο μικρος καθρεπτης   μεσα απο της μορφες που σε γυρευω..
φωναζω το ονομα σου δυνατα ..
ξεγελεσμενος ειμαι απο σκιες μακρινων ονειρων  τωρα πια..
μονο λιγες στιγμες καλων ημερων ειχα και τωρα και αυτες λιποταχτες εγιναν..
θεατης εμεινα πια σε μια καθιερωμενη παρασταση εδω μονος μου..
και στο διαλειμμα ψιθυροι με ξαποσταινουν μεσα στη σκεψη μου λεγοντας το ονομα σου..
περιεργη ηρεμια να υπαρχει εξω..
και η νυχτα εδω να γυρευει απαγγειο σε μια αγκαλια  φιαγμενων καταστασεων..
ο πονος μου ξαποσταινει και αυτος μεσα μου μαζι με την πικρα μου ..
ανυποπτος και εγω γυρευω καταφυγιο σε ονειρα που κανω μονος μου..
χωρις αντανακλαση.. η αντιστροφη μερια  απο την πραγματικοτητα μου..
παλι με ξεγελασαν τα αστρα εξω και ποτε η νυχτα δεν ειναι ιδια..
παντα διαφορετικη  οψη εχει ..
μα εγω σε περιμενω...
και σε σκεφτομαι...
Ε!

Αναρτήθηκε από ΝΥΧΤΟΛΟΥΛΟΥΔΟ στις 9:52 π.μ.

Σε Περιμενω...

Σε Περιμενω...

Μαγισσα μου..
σε περιμενω..
ελα και θα σε δεχθω με τα ονειρα σου..
θα γινω το χαμογελο ζωγραφισμενο στα χειλη σου..
θα γινω εγω ο ιδιος το ονειρο σου..
λεπτη ευτυχια θα γινω να μπω και να κουρνιασω μεσα σου..
φραχτης θα γινω στη καρδια σου..
να μην μπει πικρα μεσα στο αιμα σου.
θα ανοιξω διαπλατα το κορμι μου και θα σε δεχτω Μαγισσα μου..
το ξερω τωρα υπαρχεις και για λιγο ακομη..
ισως και για πολυ μα ισως και για παντα..
ομως εγω θα περιμενω και για τον αλλο ερχομο σου...
και ας ειναι διχως αστρα εξω η νυχτα των λυκων
και διχως ελεος ο καιρος της θυελλας..
κραταω λιγο φως απο κεινες τις μερες..
και σε περιμενω...
Ε!

Αναρτήθηκε από ΝΥΧΤΟΛΟΥΛΟΥΔΟ στις 6:21 μ.μ.

περι αγαπης

Κυριακή, 18 Δεκεμβρίου 2011

Αναρτήθηκε από Melissoula στις 18.12.11

Απο την αγάπη στον πόνο

Απο την αγάπη στον πόνο

Από την αγάπη, στον πόνο

Κι αν κάτι πάει στραβά; Σ' αυτή την περίπτωση έρχεται το τέλος του έρωτα, η εγκατάλειψη, μια από τις πιο οδυνηρές εμπειρίες στη ζωή !

Τη στιγμή του χωρισμού, όταν το αντικείμενο του έρωτα είναι απρόσιτο, το πάθος επιστρέφει πιο βίαιο από ποτέ.

Τα επίπεδα ντοπαμίνης στον εγκέφαλο ανεβαίνουν και η επιθυμία για τον άλλο γίνεται επιτακτική, ακριβώς όπως στις πρώτες φάσεις του έρωτα. Δεν μπορεί όμως πλέον να ικανοποιηθεί. Η εγκατάλειψη γίνεται βασανιστική και ο παθών τηλεφωνεί, γράφει επιστολές ή στέλνει e-mail.

Η έλλειψη ανταπόκρισης ενισχύει το αίσθημά του και σύντομα ο έρωτας μετατρέπεται σε αβυσσαλέο θυμό. Σύμφωνα με μελέτη που διεξήχθη στον Καναδά, μετά από οκτώ εβδομάδες χωρισμού οι μισοί από τους «πάσχοντες» είναι κλινικά ασθενείς. Προφανώς η «κεραμίδα» τούς ήταν δυσβάσταχτη........