Δευτέρα 10 Φεβρουαρίου 2014
ΨΑΧΝΟΥΜΕ...
Η ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ
Είσαι η χαρά και το χαμόγελο μου . . .
Είσαι η χαρά και το χαμόγελο μου . . .
Ματάκια μου όμορφα δυο λέξεις έρχονται συνέχεια στο μυαλό μου δυο λέξεις συνεχώς ψιθυρίζω , Σ' ΑΓΑΠΩ , έφερες την άνοιξη στην καρδιά μου και αυτό είναι το πιο σημαντικό , όλα τα άλλα μου
φαίνονται ασήμαντα , με τα φιλιά σου δραπετεύω ψυχούλα μου , στην αγκαλιά σου κλείνω τα μάτια και χάνομαι , είσαι το αστέρι που φώτισε την καρδιά μου . Σε σκέφτομαι και μου λείπεις , σε νοιάζομαι και είναι φορές που η καρδιά ματώνει με τη σκέψη ότι κάτι σου συμβαίνει και χάνεται από το πρόσωπο σου αυτό το υπέροχο χαμόγελο ,
Η καρδιά μου συνέχεια είναι δίπλα σου και κάθε φορά που σε σκέφτομαι είναι έτοιμη να σπάσει , το μυαλό μου κατοικεί στην αγκαλιά σου , την αγάπη σου την νιώθω σαν φυλαχτό ,σε λατρεύω καρδούλα μου , σ' αγαπώ με όλη τη δύναμη της καρδιάς μου .
Σάββατο 8 Φεβρουαρίου 2014
ΑΝΕΚΠΛΗΡΩΤΟΣ ΕΡΩΤΑΣ
ΑΝΕΚΠΛΗΡΩΤΟΣ ΕΡΩΤΑΣ
Η Τερέζα έριξε μια τελευταία ματιά στον
καθρέφτη . Αυτό που έβλεπε την
ικανοποιούσε απόλυτα.
Πήρε το
μπουκαλάκι με την κολόνια και έβαλε δυο
σταγόνες πίσω από το κάθε αυτί.
« Θα του
αρέσω?» αναρωτήθηκε.
Δεν ήταν
καμιά κούκλα αλλά με λίγο μακιγιάζ με ένα καλό χτένισμα και ένα ωραίο ντύσιμο
δεν περνούσε ποτέ απαρατήρητη .
Είχε
περάσει τα τριάντα τρία της χρόνια και μια μικρή ανασφάλεια είχε αρχίσει να
κάνει την εμφάνισή της στο πίσω μέρος της σκέψης της . Ο εξάχρονος δεσμός τηςa με τον Κώστα τέλειωσε πριν δύο χρόνια.
Έφταιγε αυτός, έφταιγε εκείνη, ποτέ δεν το έψαξε . Έσβησε σιγά- σιγά χωρίς να
το καταλάβουν . Δεν επεδίωξε να κάνει άλλη σχέση παρόλο που της έτυχαν κάποιες
καλές περιπτώσεις . Ήθελε να μείνει για λίγο μόνη της .
Μετά
τον χωρισμό της με τον Κώστα μόνιμος συνοδός της ήταν ο Νικήτας ο παιδικός της φίλος.
Με τον
Νικήτα ήταν ερωτευμένη στα εφηβικά της χρόνια , ήταν ο κρυφός της έρωτας . Ποτέ
δεν του το έδειξε άλλα ούτε κι εκείνος της είχε δείξει ποτέ να τον ενδιαφέρει
ερωτικά. Την πείραζε πάντα και πολλές φορές την απογοήτευε με το χιούμορ του
λέγοντας της
«Πως είσαι έτσι σήμερα; Τα χάλια σου
έχεις.» ή την φώναζε κουτορνίθι και διάφορα άλλα ενώ εκείνη έκανε οτιδήποτε για
να του αρέσει. Με τον καιρό κλείδωσε τα αισθήματά της για τον Νικήτα βαθιά μέσα
της όμως ποτέ δεν έπαψαν να είναι φιλαράκια.
Πριν
δυο μήνες τον έστειλε η εταιρεία στην οποία ήταν στέλεχος, μια πολυεθνική ,
στην Αμερική για κάποια σεμινάρια . Σ’ αυτό το διάστημα επικοινωνούσαν σχεδόν
καθημερινά . Η Τερέζα όσο έλειπε μακριά της ένοιωθε τον έρωτα μέσα της να
φουντώνει .Της έλειπε τόσο πολύ. Μα και
εκείνος με μισόλογα της έδωσε να καταλάβει πως ένιωθε το ίδιο .Μετά από κάθε
τους συνομιλία η Τερέζα σκεφτόταν τα λόγια του, και προσπαθούσε να διαβάσει τις
κρυφές του σκέψεις.
«Ίσως
φοβάται την απόρριψη , ίσως νομίζει πως θα προδώσει την φιλία μας . Πρέπει να
κάνω εγώ το πρώτο βήμα. Όση ώρα ετοιμαζόταν άρχισαν να περνάνε σαν
κινηματογραφική ταινία διάφορα
στιγμιότυπα από την παιδική τους ηλικία
-Τερέζα!
Ο μπαμπάς μου, μου έφερε το καινούργιο μίκυ μάους, θα ‘ρθεις να το διαβάσουμε
μαζί;
Ήταν η
φωνή του Νικήτα που την φώναζε από την αυλή του σπιτιού της. Στο παλιό διώροφο,
έμεναν η οικογένεια της Τερέζας στον πάνω όροφο
και του Νικήτα στον κάτω. Οι γονείς του είχαν ένα μπακάλικο μερικά
τετράγωνα πιο κάτω και ήταν υποχρεωμένοι να δουλεύουν και οι δυο αρκετές ώρες
αφήνοντας τον μόνο στο σπίτι. Η μητέρα της Τερέζας τον πρόσεχε σαν να ήταν δικό
της παιδί. Τις οικογένειες τους τις συνέδεε παλιά φιλία. Τα δυο παιδιά μεγάλωναν
μαζί. Η Τερέζα ήταν δυο χρόνια μικρότερη
και ο Νικήτας την βοηθούσε στα μαθήματά της και περισσότερο στην
αριθμητική που εκείνη δεν τα κατάφερνε. Έπαιζαν μαζί και πολλές φορές
κοιμόντουσαν και μαζί όταν αργούσαν να γυρίσουν οι γονείς του και τον έπαιρνε ο ύπνος στο σπίτι της. Τα
καλοκαίρια πάντα έκαναν τις διακοπές τους
και τα μπάνια τους στο νησί ,κοντά στην γιαγιά του Νικήτα, στην Μήλο.
Ο
Νικήτας της έμαθε μπάνιο στη θάλασσα, ακόμα της έμαθε να ρίχνει βουτιές από το καΐκι του παππού του,
να ψαρεύει με την μάσκα αχινούς και κοχύλια, εκείνος μπροστά και εκείνη πίσω
τον παρακολουθούσε πως έβρισκε τα χταπόδια
και με το καμάκι τα έπιανε. Ήταν ο αγαπημένος μεζές του παππού του.
-Αυτό
παππού για σένα, φώναζε μόλις το σήκωνε έξω από το νερό
Η Τερέζα ήταν φοβητσιάρα έτρεμε τα έντομα. Ένα
καλοκαίρι στο νησί ο Νικήτας την τρόμαξε τόσο πολύ που δεν ήθελε να τον
ξαναδεί.
-Τερέζα,
της φώναξε έλα να δεις τι κρατάω στο χέρι μου
Η Τερέζα έτρεξε κοντά του και τότε εκείνος άνοιξε το χέρι του και της
πέταξε ένα τζιτζίκι επάνω της .. Οι φωνές της ακούστηκαν σ’ όλο το νησί και το
χειρότερο για κείνη ήταν ότι ο Νικήτας είχε ξελιγωθεί στα γέλια. Εκείνη την ημέρα
ένιωσε ότι τον μίσησε. Δεν ήθελε για πολύ καιρό να τον έχει φίλο της.
Στα χρόνια της εφηβείας τους, ο Νικήτας έβγαινε με τους φίλους του,
μιλούσαν για κορίτσια, φλέρταραν. Η Τερέζα ένιωθε μικρά τσιμπηματάκια ζήλειας.
Όταν η Βάνα η κοινή τους φίλη έγινε το
κορίτσι του, κατάλαβε ότι ήταν ερωτευμένη μαζί του. Άρχισε να προσπαθεί να τον
κάνει να την προσέξει όμως εκείνος δεν
έδειξε ποτέ ερωτικό ενδιαφέρον για
κείνη. Η Τερέζα έκλαψε αρκετές φορές τις νύχτες γυρίζοντας από κάποια φιλική
έξοδό τους. Σιγά-σιγά απομακρύνθηκε. ‘Άλλαξαν σπίτι, ο Νικήτας πήγε στο
πανεπιστήμιο, έκαναν νέες παρέες και
μετά γνώρισε τον Κώστα ‘Έζησαν έναν
όμορφο έρωτα μέχρι που ήρθε ο χωρισμός. Με τον Νικήτα χάθηκαν όλα αυτά τα
χρόνια. Που και που τηλεφωνούσε ο ένας στον άλλον στις γιορτές, στα γενέθλιά τους…
Μετά τον χωρισμό της, αναζήτησε τον Νικήτα. Ήταν και εκείνος μόνος του κι έτσι άρχισαν πάλι να περνούν μαζί τις
ελεύθερες ώρες τους.
Κοίταξε το ρολόι της
«Πέντε
και μισή, έχω χρόνο» σκέφτηκε.
Στο
τηλέφωνο, της είχε πει ότι θα έφτανε Ελλάδα γύρω στις επτά.
Πήρε τα τσιγάρα της από το κομοδίνο και με
νευρικές κινήσεις άναψε ένα .
«
Γιατί Θεέ μου έχω τόσο τρακ» αναρωτήθηκε
Τράβηξε δυο ρουφηξιές και το ίδιο νευρικά το έσβησε στο μικρό
κρυστάλλινο τασάκι.
Άρχισε να μαζεύει και να βάζει στις κρεμάστρες τα φορέματα που δοκίμαζε
όλο το μεσημέρι και τα είχε σκορπίσει επάνω στο κρεβάτι
«
Μόλις τον δω θα τρέξω στην αγκαλιά του, θα του πω πόσο πολύ μου έλειψε …
Σίγουρα θα είναι κουρασμένος από το πολύωρο ταξίδι του…αν θέλει να ξεκουραστεί
θα τον πάω στο σπίτι του…ίσως περάσουμε μαζί τη νύχτα…Αχ! Νικήτα, πόσο
ευτυχισμένη θα ήμουνα αν ήξερα ότι κάνεις και συ τις ίδιες σκέψεις …ότι τα
όνειρά μου είναι και δικά σου όνειρα….Γιατί δεν μπόρεσες να διαβάσεις ποτέ τα μάτια
μου …ν’ ακούσεις την καρδιά μου … πόσο χρόνο θα είχαμε κερδίσει..»
Όλες
αυτές οι σκέψεις έβγαιναν σαν παραμιλητό από τα χείλη της. Ένοιωθε χαρούμενη ,
ευτυχισμένη μα είχε και ένα μικρό φόβο μέσα της , μήπως είχε παρασυρθεί από τα
δικά της αισθήματα και έκανε λάθος για του Νικήτα. «θα δείξει» σκέφτηκε και έδιωξε
αμέσως από το μυαλό της αυτή τη σκέψη.
«
Κλειδιά, τσιγάρα, κινητό» είπε και μαζεύοντας τα, τα έριξε μέσα στην τσάντα της.
Πήρε την ζακέτα της και κλείνοντας την πόρτα του μικρού της διαμερίσματος
κατέβηκε στο αυτοκίνητο της .
Η διαδρομή
μέχρι το αεροδρόμιο της φάνηκε ατελείωτη. Όλα τα τραγούδια που έπαιζε το
ραδιόφωνο είχε την εντύπωση ότι μιλούσαν για την δική της αγάπη
« Αχ!
Αγάπη μου , αν μπορούσα να σου μεταβιβάσω τη σκέψη μου , να σου φωνάξω πόσο
πολύ σ’ αγαπώ και να μ’ ακούσεις….
Έφτασε
στο αεροδρόμιο ένα τέταρτο νωρίτερα. Μπαίνοντας παρατήρησε μια ασυνήθιστη
κίνηση, πήρε ένα περιοδικό και κάθισε
στην καφετέρια . Η αναμονή ήταν ότι χειρότερο για την Τερέζα. Η αγγελία που
ακούστηκε από τα μεγάφωνα την έκανε να παγώσει
* * *
Η
πτήση του Νικήτα δεν θα έφτανε ποτέ… Η
ανακοίνωση του τραγικού αεροπορικού δυστυχήματος την άφησε καρφωμένη τρεις
ολόκληρες ώρες στην ίδια θέση σαν χαμένη πριν πάρει τον δρόμο της επιστροφής .
Μαζί
με τον Νικήτα είχαν χαθεί όλα τα όνειρά της και οι ελπίδες του μεγάλου ανεκπλήρωτου έρωτά της και δεν θα
μάθαινε ποτέ αν ο κρυφός της έρωτας για
κείνον, ήταν ένας αμοιβαίος έρωτας….
Τ
Ε Λ Ο Σ
ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ
ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ … (Ό,τι γράφτηκε κατά καιρούς στο blog)
—————————————————————————-
Για τον … έρωτα , δεν υπάρχει κατάλληλη ώρα … Δεν τον
παραγγέλνουμε και άν το … ντιλίβερυ αργήσει … αρνιόμαστε να τον
παραλάβουμε και βροντάμε την πόρτα στα μούτρα του ντιλιβερά … Για το σεξ
… ίσως . Για τον έρωτα όμως , όχι . Όποιος παραιτείται από τον έρωτα ,
έχει πεθάνει ….Και δεν το ξέρει . . Ο έρωτας είναι η χαρά και η γλύκα της ζωής , αλλά όταν … “αργεί” … (όταν έρχεται αργά) αφήνει μια πικράδα . . Στις περιπτώσεις Ηθικής παρενόχλησης και διαστροφικής κεκαλυμμένης συμπεριφοράς , ΔΕΝ υπάρχει έρωτας … Ούτε από την μια , ούτε από την άλλη μεριά . Υπάρχουν μόνο … θύτες … Και θύματα .
. Όμορφοι άνθρωποι … όμορφα θύματα του έρωτα γίνονται . .
Υπάρχουν οι άνθρωποι , που ζουν , μόνο για τον έρωτα , και οι άνθρωποι , που ζουν , για όλα τα άλλα … Δεν κριτικάρω κανέναν … Το να ανήκεις στους πρώτους , θέλει πολύ … “γερό στομάχι” . .
Ο Έρωτας πάντα πονά και σφάζει , αλλά και πάντα θα τον ψάχνουμε … . Τιμή μας και καμάρι μας και κέρδος μας ο κάθε έρωτας που ζούμε … Αλλά , πως να το κάνουμε ; …. Πονάει …. Πονάει ο … άτιμος . Κάτι σαν …. αποτρίχωση ένα πράγμα .
.
Ο έρωτας είναι το καθαρότερο πρίσμα από όπου η ομορφιά διαθλάται στον κόσμο… . Όταν έχει ο έρωτας λογική,λυπάμαι,αλλά δεν είναι έρωτας πολύ. .
Τον Έρωτα , δυστυχώς , όσο και να τον εξιδανικεύουμε , δεν είναι μόνο οι συμβάσεις και τα “πρέπει” , που μας εμποδίζουν να τον βιώσουμε …. αλλά είναι μια άλλη πανανθρώπινη μεγάλη Αρχή , που μας εμποδίζει (ενίοτε) να “ταξιδέψουμε” μέσα του , και η Αρχή αυτή λέει πως :
“Ο Έρωτας , για να … διαγράψει πορεία , χρειάζεται … ΔΥΟ ερωτευμένους ανθρώπους” ….
Εκεί είναι τα … ζόρια . .
Το να βιώσεις το σεξ … είναι τόσο εύκολο (στην εποχή της αφθονίας , μάλιστα που ζούμε) , που χάνει μεγάλο μέρος της … γκλαμουριάς του … Δεν υποτιμώ το σεξ … μεγάλη ιστορία … σπουδαίο ταξίδι … Αλλά εδώ , μιλάμε για … Έρωτα . .
ΞΕΡΩ τι είναι ο έρωτας . Με έχει μετατρέψει σε ευτυχισμένο απαλόχρωμο πούπουλο, άλλοτε σε… πυρκαγιά με ασύλληπτες αποχρώσεις, και άλλες … με έντυσε με του πόνου και της καταστροφής το μαύρο. .
Τον έρωτα μπορείς να τον συναντήσεις ΠΑΝΤΟΥ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ (λογαριασμό δεν θα σου δώσει). Επομένως δεν τίθεται θέμα παρανομίας, ηλικίας, διαφοράς ηλικίας, μη συμβατού κοινωνικού επιπέδου, γεωγραφικής απόστασης,….. .
Ο έρωτας έχει ένα πρόσωπο αλλά πολλά προσωπεία. Το αυτό συμβαίνει και με την ανάγκη για σεξ και με την πορνεία. Τραγικό είναι να τα μπερδεύουμε ακουσίως είτε από άγνοια είτε από αδυναμία . .
Ο “καλοσιδερωμένος”, και … με άρτιο φινίρισμα έρωτας , είναι μόνο για τα βιβλία και τις παλιές Χολλυγουντιανές ταινίες . . Η Αγάπη , έχει λογική … Ο Σεβασμός , έχει κι αυτός … Ο Έρωτας ΔΕΝ ΕΧΕΙ πάντα … . Απλά , … όπου μπαίνει ο ΕΡΩΤΑΣ , όπως και να έχει το θέμα …. η κατάληξη είναι ο πόνος ….. είτε συγκρίνεται … είτε επιλέγεται … είτε αποδιώχνεται , πάντα η κατάληξη είναι ο πόνος …. Σε όποιο παιχνίδι μπαίνει …. Το πιο παράξενο δε από όλα , είναι ότι τις περισσότερες φορές , … το ξέρουμε … .
Θαρρώ , πως στο βάθος – βάθος των επιθυμιών μας , κανείς δεν θέλει τον Έρωτα … Όλοι για κάτι ασφαλέστερο ψάχνουμε . Ο έρωτας όμως κάποτε , πέφτει σαν … Ναπάλμ , πάνω στα κεφάλια μας …. .
Ο έρωτας θέλει κότσια για να ‘σαι αντάξιός του κι ούτε μου πέρασε ποτέ απ’ το μυαλό ότι μπορεί να είναι “καλοσιδερωμένος”! Θα ήταν, τότε, τουλάχιστον πληκτικός και ανούσιος. Ο έρωτας είναι φωτιά και μόνος όποιος τον αντέχει είναι και άξιος να τον ζήσει. . Ο Έρωτας , καραδοκεί στις γωνίες μας και γυρεύει πάντα να αρπάξει την ψυχή μας … είτε είμαστε άντρες , ή γυναίκες , νέοι ή … λιγότερο νέοι … .
Ο έρωτας…
πότε χτίζει ένα μικρό δωμάτιο
πότε έναν κήπο ολάνθιστο
πότε μια ολόκληρη πολιτεία
πότε τον ουρανό με τ’ άστρα . .
Η σύνεση , είναι μια σπουδαία Αρετή , που μακάρι να την διαθέτουμε εύκαιρη σε όλα τα προβλήματα της ζωής μας , αλλά θαρρώ πως λίγα έχει να προσφέρει στα θέματα του έρωτα … .
Μέσα στο ερμάριο της καρδιάς σου , που απ’ εξω γράφει «ΘΑΥΜΑΖΩ» , βάλε τους … δυνατούς … Όμως σε εκείνο το περίφημο και υπέροχο ερμάριο που απ έξω γράφει «ΑΓΑΠΩ» , … στρίμωξε εκεί μέσα και τους … αδύναμους … Μπορεί να μην είναι αξιοθαύμαστοι , αλλά η Αγάπη , έχει φτιαχτεί και γι αυτούς …. .
Οι ανεκπλήρωτοι έρωτες , (όσο κι αν αυτό ακούγεται τραγελαφικό) , είναι μια θαυμάσια παρακαταθήκη , στο «σεντουκάκι» όπου στιβιάζουμε τα συναισθήματα και τις αναμνήσεις συναισθημάτων μας …Όταν μια μέρα , συνταξιούχοι πια (όχι από την Υπηρεσία μας , αλλά απο τους έρωτές μας … υπάρχει κι αυτό … ) θα περνάμε την ώρα μας ανοίγοντας και σκαλίζοντας το , θα το καταλάβουμε όλοι , ότι όντως είναι μια θαυμάσια παρακαταθήκη . .
Εγώ προσωπικά δεν μπερδεύομαι μ’ αυτά που λέμε … Με τον Έρωτα μπερδεύομαι , όπως κάθε απλός , φυσιολογικός , ευάλωτος άνθρωπος . .
Και τότε , άνοιξαν πόρτες μυστικές , και δίαυλοι από καιρό κλειδαμπαρωμένοι , και μπούκαρε ο … Έρωτας , σαν ανάμνηση , σαν πεθυμιά , και “ξύπνησαν” όλες οι αναμνήσεις του Πόνου του , της γλύκας , των δακρύων του , της αγωνίας , της προσδοκίας , της αναμονής , της πίκρας , της απογοήτευσης , της ελπίδας του γυρισμού , και του πένθους του χαμού του … .
Τελικά , ο Έρωτας , πάντα “έρχεται” … Αρκεί να ξέρεις να κοιτάς προς τις εισόδους που μπαίνει … να μάθεις να τον αναγνωρίζεις … Ακούγεται χαζό , αλλά δεν είναι … Ό, τι βιώνουμε σαν έρωτα , δεν είναι πάντα … έρωτας . .
Θυσίες “ζητάει” απ’ τους πιστούς του ο … φοβερός Θεός Έρωτας … Γιατί , δεν υπάρχει Θεός , που να μην απαιτεί θυσίες …. .
Αλλοίμονο σ’ αυτόν , που δεν έχει αναμνήσεις ερώτων . .
Αξίζει να κλαίμε στον χαμό , ή την νοσταλγία των ωραίων Ιδεών …. Και ο Έρωτας , είναι κι αυτός μια ωραία Ιδέα . ===============================
————————————————————————-Ε , … δεν “παιζόμαστε” , με τίποτα … Καυτό το θέμα σήμερα . Καυτό σαν … γνήσιο Καλοκαίρι .
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)